Toward Guidelines For Practice In The Preservation And Documentation Of Technology-Based Installation Art

In tegenstelling tot de meeste kunstwerken waarmee conservatoren vertrouwd zijn, heeft installatiekunst vaak meer gemeenschappelijk met een gebeurtenis dan met een object. Ze bestaat aanvankelijk enkel voor de duur van een tentoonstelling. Toch verwerven instituten en individuen installaties voor hun collecties, met de verwachting ze te preserveren voor de toekomst. Terwijl er in het conserveringssector afspraken bestaan voor het onderzoeken, beschrijven en preserveren van kunstwerken die bestaan als objecten, zijn er nauwelijks afspraken voor kunstwerken die zoals installaties slechts gedurende een beperkte tijd bestaan, die worden gedemonteerd en mogelijk nadien opnieuw worden gecreëerd op een niet nader bepaald moment en locatie. De conserveringssector heeft weinig ervaring met de preservering van efemere fysieke onderdelen van veel technologiegebaseerde installaties zoals elektronische dragers en afspeelapparatuur. Toch zijn zij noodzakelijk om het werk in de toekomst opnieuw te kunnen creëren. Dit artikel beschrijft de uitdagingen m.b.t. preservering die specifiek zijn voor dit medium, geeft een stand van zaken van de conserveringspraktijk in dit domein, en suggereert richtlijnen en standaarden. Het is een resultaat van TechArchaeology: A Symposium on Installation Art Preservation (SFMOMA: 5-6 januari 2000).

Lees hier het volledige artikel. Taal: Engels.